اشعار و دلنوشته های یک معلم

نورمحبوب دل وجــان درقدم پیک سحـــرمی ریزد جـــــان ودل کم توبگوگوهروزرمی ریـزد مرغک فکــرت واندیشه چنان درپـــرواز که زمستی گُهـــــرازسنبل تـرمی ریزد لعل سیراب چنان گشت ازآن آب دهان که زهرگوشه ی لب شیروشکرمی ریزد غنچه کـردازدل قندیل زمستان سوسن که محبّت همه ازکـــوه وکمرمی ریـــزد پیک دوشین مـــــــــرادادخبـــــرعیدآمد اشعار و دلنوشته های یک معلم...

اسیرم دردام سیه زلف اسیــــــــرم دلبسته به مژگان شده،گیرم گــــرملامتم کنندمـــــــــردم جزعشق سخن نمی پذیـرم ای بیخبــــــران سرزنشگــــر اوکــــــان زراست ومن فقیرم آن زلفک خــــوشبوی ودوابرو انــــــــداخته آتش به ضمیرم داروغه من ازسرایت ای شاه اشعار و دلنوشته های یک معلم...

شب یلدا ای دوستان ای دوستان نزدیک یلــــــدامی شویم شادان وخندان دورهم گــــــویی هویدامی شویم بعدازفـــــــــراق چندمـــــاهه دورهم گـــــردآمدیم شکرانه بایدگفت ایــــــزدراکـــــــه پیدامی شویم یک یک نظربازان عـــــــاشق می شویم برهمدگر درحلقه ی رقصیدن ودرشوروشیــــــــدامی شویم دورازکــــــــدورتهاوصیقل بــــــــــــــــرسرای نازدل نازک خیال وخوش منش چون خوی لیلامی شویم درآب پاک مهــــــــــــربانی اشعار و دلنوشته های یک معلم...